Artykuł wiodący
Nowe kierunki rozwoju Europejskiego filaru praw socjalnych
22 lipca Komisja Europejska opublikowała komunikat podsumowujący postępy w realizacji planu działania dotyczącego europejskiego filaru praw socjalnych. Komunikatowi, w którym wyznaczono nowe priorytety, towarzyszy dokument roboczy przygotowany przez służby Komisji, szczegółowo opisujący, czy cele planu działania zostały osiągnięte (zob. komunikat prasowy). Lektura tych tekstów nie budzi zbytniego optymizmu co do ambicji społecznych Unii.
Obraz wynikający z postępów w realizacji planu działania jest nierównomierny, a nawet nieco ponury. Spośród trzech głównych celów wyznaczonych na rok 2030 tylko pierwszy, dotyczący wskaźników zatrudnienia, wydaje się możliwy do osiągnięcia: wskaźnik zatrudnienia (76,1% w 2025 r.) jest na dobrej drodze do osiągnięcia docelowego poziomu 78%. Niektóre kraje pozostają jednak daleko w tyle: Belgia, Rumunia i Włochy znajdują się od 5,4 do 7,2 punktu procentowego poniżej swoich krajowych celów na rok 2030. Wraz z siedmioma innymi państwami członkowskimi, które „znajdują się w odległości do 4 punktów procentowych od swoich krajowych celów”, kraje te „będą musiały podjąć znaczne wysiłki [...] w pozostałej części dekady”. Daleko jest również do osiągnięcia celu cząstkowego, jakim jest zmniejszenie o połowę różnicy w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami. W dokumencie roboczym podkreślono, że różnica ta „zmniejszyła się jedynie nieznacznie od 2021 r., z 10,0 do 9,6 punktu procentowego”.
Drugi główny cel, dotyczący kształcenia dorosłych, utrzymuje się na stałym poziomie. Osiągnięty bardzo umiarkowany wzrost (z 37,4% w 2016 r. do 39,5% w 2022 r.) „jest niewystarczający, aby osiągnąć główny cel UE, jakim jest 60% dorosłych uczestniczących w kształceniu każdego roku do 2030 r.”. Postępy w realizacji podcelu dotyczącego podstawowych umiejętności cyfrowych, które do 2030 r. powinno posiadać 80% dorosłych, również są zbyt powolne: w 2023 r. wskaźnik ten wyniósł 55,6%, w porównaniu z 53,9% w 2021 r.
Wreszcie trzeci cel, dotyczący ograniczenia ubóstwa, jest poza zasięgiem. Celem UE jest wydobycie 15 milionów osób z ubóstwa lub wykluczenia społecznego do 2030 r., ale Komisja zauważa, że jak dotąd udało się to w przypadku zaledwie 3,5 miliona osób. Podkreśla, że „aby osiągnąć ten cel do 2030 r., konieczne byłoby średnie roczne zmniejszenie liczby osób o ponad 2 miliony”, co będzie wymagało „znacznego przyspieszenia wysiłków w pozostałej części dekady”.
W świetle tego stwierdzenia reakcja Komisji wydaje się raczej słaba. Podczas gdy plan działania zaowocował 7 dyrektywami i 8 rozporządzeniami, komunikat zawiera jedynie dwa flagowe środki, które zostały już ogłoszone, a mianowicie ustawę o przystępnym cenowo mieszkalnictwie (która miała zostać przedstawiona 9 września) oraz ustawę o wysokiej jakości miejscach pracy, która jest już przedmiotem drugiej fazy konsultacji z europejskimi partnerami społecznymi (patrz poniżej). Partnerzy ci są również konsultowani w sprawie „możliwego kierunku działań UE dotyczących aktywizacji osób borykających się z poważnymi barierami w wejściu na rynek pracy” (zob. dokument konsultacyjny). Pozostała część komunikatu zawiera wykaz działań (z których część została już ogłoszona), jednak trudno dostrzec, w jaki sposób mają one zaradzić tej sytuacji.
Na przykład w kwestii sztucznej inteligencji Komisja zapowiada utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, której zadaniem będzie opracowanie „scenariuszy potencjalnego długoterminowego rozwoju sytuacji na rynku pracy w UE” oraz zbadanie, w jaki sposób skutki te „można przewidzieć i zarządzać nimi w sposób najbardziej skuteczny”. Krótko mówiąc, „filar” nadal postrzegany jest jako „kompas silnej i odpornej Europy społecznej”, ale jego wdrażanie jest obecnie jedynie cieniem tego, czym było kiedyś. Co gorsza, w swoim komunikacie Komisja – być może obawiając się krytyki za zbytnią śmiałość – wyjaśnia, że „wzmacnia wysiłki mające na celu zapewnienie, by dorobek prawny w dziedzinie spraw społecznych pozostał dostosowany do potrzeb”, co „obejmuje poddanie istniejących ram prawnych testom warunków skrajnych […] w celu zidentyfikowania praktycznych przeszkód we wdrażaniu oraz możliwości uproszczenia”. Innymi słowy, toruje ona drogę dla ewentualnej dyrektywy „omnibusowej” w dziedzinie społecznej, mającej na celu uproszczenie dorobku prawnego UE.
Prawodawstwo
Dokument zawierający najczęściej zadawane pytania (FAQ) dotyczące przejrzystości wynagrodzeń: 6 sierpnia Komisja Europejska opublikowała dokument z najczęściej zadawanymi pytaniami, który ma ułatwić wdrożenie dyrektywy w sprawie przejrzystości wynagrodzeń. Dyrektywa stanowi między innymi, że nie trzeba uwzględniać wynagrodzeń i świadczeń pieniężnych lub rzeczowych, które nie podlegają żadnym kryteriom kwalifikacyjnym i są wypłacane zbiorowo wszystkim pracownikom bez żadnych wyjątków (takich jak bony obiadowe, smartfony czy laptopy). W dokumencie z często zadawanymi pytaniami zaznaczono, że wyrażone w nim opinie są „wstępnymi opiniami Komisji Europejskiej” i nie stanowią jej oficjalnego stanowiska.
Aktualności społeczne
Komisja Parlamentu Europejskiego przyjmuje sprawozdanie w sprawie zagrożeń psychospołecznych: 2 września Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych przyjęła sprawozdanie legislacyjne z własnej inicjatywy, przedłożone przez Estelle Ceulemans (S&D), znaczną większością głosów (41 głosów za, 12 przeciw i 4 wstrzymujące się). Tekst, któremu towarzyszy wniosek dotyczący dyrektywy, wzywa do przyjęcia dyrektywy, która ustanowi wspólne minimalne standardy w takich kwestiach, jak: uznawanie zaburzeń psychospołecznych za choroby zawodowe; nadzór nad zarządzaniem algorytmicznym i sztuczną inteligencją; oraz zagwarantowanie prawa do odłączenia się od sieci (zob. komunikat prasowy w języku angielskim). Europejska Konfederacja Związków Zawodowych wyraziła zadowolenie z przyjęcia tego sprawozdania i wzywa do wprowadzenia wiążących przepisów (zob. komunikat prasowy).
Sprawozdanie dotyczące stosowania dyrektywy w sprawie płacy minimalnej: 23 lipca Komisja Europejska opublikowała pierwsze sprawozdanie dotyczące stosowania dyrektywy (UE) 2022/2041 w sprawie płacy minimalnej, oparte na danych przekazanych przez państwa członkowskie oraz ich planach działania na rzecz promowania negocjacji zbiorowych w sytuacjach, gdy wskaźnik objęcia negocjacjami zbiorowymi w danym kraju wynosi poniżej progu 80%, co obecnie ma miejsce w 18 krajach. Na dzień 15 czerwca 2026 r. Komitet otrzymał plany działania od 12 państw członkowskich. Wszystkie one są zgodne z wymogami określonymi w dyrektywie.
Pomoc w restrukturyzacji: 24 lipca Komisja Europejska ogłosiła wniosek o przeznaczenie ponad 410 000 euro z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na rzecz Pracowników Zwolnionych (EGF) na wsparcie 235 pracowników zwolnionych przez producenta samochodów na zlecenie Valmet Automotive w Finlandii (zob. komunikat prasowy).
Upamiętnienie ofiar wypadków przy pracy: 7 sierpnia wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej Roxana Mînzatu ogłosiła propozycję ustanowienia 8 sierpnia corocznym „Europejskim Dniem Pamięci Ofiar Wypadków przy Pracy”. 8 sierpnia 1956 r. 262 pracowników 12 różnych narodowości zginęło w katastrofie w kopalni węgla Bois du Cazier w Marcinelle w Belgii (zob. komunikat prasowy).
Międzybranżowy dialog społeczny
Reakcje na konsultacje w sprawie ustawy o wysokiej jakości miejscach pracy: 20 lipca Komisja Europejska rozpoczęła drugą fazę konsultacji z europejskimi partnerami społecznymi w sprawie przyszłej ustawy o wysokiej jakości miejscach pracy, dając im czas na udzielenie odpowiedzi do 28 września (zob. komunikat prasowy). W dokumencie konsultacyjnym, któremu towarzyszy dokument roboczy opracowany przez służby Komisji, Komisja przedstawia przewidywane kierunki działań w pięciu obszarach: prawo do odłączenia się od pracy i telepraca; zarządzanie oparte na algorytmach; bezpieczeństwo i higiena pracy (ryzyko psychospołeczne, ergonomiczne, związane z wysoką temperaturą i pracą przy ekranie); ochrona pracowników w łańcuchach podwykonawstwa; oraz sprawiedliwa transformacja. W tekście omówiono również sposoby poprawy stosowania istniejących przepisów oraz promowania dialogu społecznego. Europejska Konfederacja Związków Zawodowych uważa, że propozycjom tym brakuje ambicji i wzywa do wprowadzenia wiążących przepisów, a nie jedynie wytycznych w tych pięciu obszarach, obejmujących między innymi prawo do szkoleń, prawo do odłączenia się od pracy oraz ścisły nadzór nad podwykonawstwem (zob. komunikat prasowy). Organizacje pracodawców ze swojej strony nie zareagowały na rozpoczęcie tej drugiej rundy konsultacji, ale ich stanowisko pozostaje niezmienne w stosunku do pierwszej: domagają się one skuteczniejszego stosowania obowiązującego prawa, uproszczenia dorobku społecznego oraz stosowania instrumentów niewiążących.
Sektorowy dialog społeczny
Program prac dla prywatnych służb ochrony: 27 maja europejscy partnerzy społeczni z sektora prywatnych usług ochroniarskich przyjęli program prac na lata 2026–2028, w którym zapowiadają, że chcą w pełni poprzeć zmianę przepisów regulujących zamówienia publiczne, tak aby zaproszenia do składania ofert uwzględniały kryteria społeczne i jakościowe oraz wymagały przestrzegania prawa pracy i układów zbiorowych, zamiast opierać się wyłącznie na cenie (zob. komunikaty prasowe UNI Europa i CoeSS).
W całej Europie
Niemcy
Plan działania na rzecz wzmocnienia negocjacji zbiorowych: 22 lipca rząd federalny przyjął krajowy plan działania mający na celu wzmocnienie negocjacji zbiorowych, zgodnie z wymogiem określonym w dyrektywie w sprawie płacy minimalnej dla państw członkowskich, w których wskaźnik objęcia negocjacjami zbiorowymi wynosi poniżej 80%. Niemcy są dalekie od osiągnięcia tego progu, ponieważ wskaźnik ten spadł z 79% w 1996 r. do 49% w 2024 r. (zob. komunikat prasowy). Środki te obejmują federalną ustawę „Bundestariftreuegesetz”, która obowiązuje od 1 maja i uzależnia federalne zamówienia publiczne o wartości powyżej 50 000 euro od przestrzegania warunków pracy określonych w układzie zbiorowym, a także przyszłe prawo związków zawodowych do cyfrowego dostępu do miejsc pracy. Profesor Thorsten Schulten uważa, że plan ten nie odwróci sytuacji: nawet ustawa „Bundestariftreuegesetz”, która jest zdecydowanie najważniejszym środkiem, ma tak skromny zakres zastosowania, że jej skutki będą odczuwalne jedynie w bardzo ograniczonym zakresie.
Dania
Obowiązkowa legitymacja zawodowa na dużych placach budowy: 3 września parlament przyjął rządowy projekt ustawy (zob. IR Notes 278) nakładający na pracowników placów budowy, których wartość kontraktu przekracza 100 milionów koron duńskich (ok. 13,4 mln euro), obowiązek posiadania legitymacji zawodowej, co ma na celu zwalczanie pracy nierejestrowanej, wyzysku pracowników zagranicznych oraz dumpingu socjalnego (zob. komunikat prasowy).
Hiszpania
Firma ukarana za kontynuowanie dostaw podczas fali upałów: Kataloński inspektorat pracy wszczął postępowanie przeciwko firmie Glovo za kontynuowanie świadczenia usług dostawczych 8 lipca w Barcelonie, podczas gdy obowiązywał czerwony alarm pogodowy (40°C). Inspektorat twierdzi, że firma naruszyła zarówno własny protokół wewnętrzny wymagający zawieszenia pracy podczas ekstremalnych warunków pogodowych – zgodnie z tym protokołem kurierzy realizujący dostawy na rowerach, skuterach lub motocyklach musieli zostać oddelegowani z pracy podczas czerwonego alarmu – jak i przepisy wymagające wstrzymania pracy, gdy nie można zagwarantować bezpieczeństwa pracowników. Przestępstwo to, zaklasyfikowane jako poważne, naraża firmę Glovo na grzywnę w wysokości od 2 451 do 49 180 euro (zobacz artykuł w El País).
Aktualności dotyczące firmy
Europejska Rada Zakładowa
Związki zawodowe Aer Lingus wzywają do konsultacji z Europejską Radą Zakładową IAG: Eskaluje spór w irlandzkich liniach lotniczych Aer Lingus dotyczący planu zwolnień. Spółka zależna grupy IAG planuje zlikwidować do 500 miejsc pracy (około 70 pilotów, 140 członków personelu pokładowego i 290 pracowników centrali), mając na celu przywrócenie marży operacyjnej do docelowego poziomu 12–15%, wyznaczonego przez spółkę macierzystą. 11 sierpnia Irlandzkie Stowarzyszenie Pilotów Linii Lotniczych (IALPA) wezwało do skierowania planu do europejskiej rady zakładowej (EWC) IAG, twierdząc, że restrukturyzacja ma charakter „transnarodowy”, ponieważ stanowi część polityki dotyczącej marży zysku ustalonej na poziomie grupy (zob. artykuł w „The Irish Times”). Kierownictwo odrzuciło ten argument, twierdząc, że redukcja zatrudnienia dotyczy wyłącznie personelu irlandzkiego, którego umowy podlegają wyłącznie irlandzkiemu prawu pracy. 25 sierpnia negocjacje z pilotami zakończyły się nagle, gdy kierownictwo określiło interwencję EWC jako „chwyt reklamowy” (zob. artykuł w „The Irish Times”). Następnego dnia związek zawodowy Fórsa (reprezentujący pracowników centrali) poszedł w ich ślady, wzywając do wstrzymania krajowych konsultacji do czasu rozstrzygnięcia konsultacji w ramach EWC (zob. artykuł w „The Irish Times”). Związki zawodowe opierają się na precedensie prawnym: orzeczenie wydane przez Audiencia Nacional de Madrid 18 września 2023 r., w którym stwierdzono, że redukcja zatrudnienia, o której zdecydowała IAG w 2020 r. (12 000 miejsc pracy w British Airways i 500 w Aer Lingus), stanowiła środek „transgraniczny” w rozumieniu porozumienia ustanawiającego europejską radę zakładową grupy oraz że IAG naruszyła swój obowiązek poinformowania tego organu. Stanowisko zajęte przez kierownictwo w tym kontekście, w którym odmowa zaangażowania Europejskiej Rady Pracowniczej może jedynie zaszkodzić dialogowi społecznemu i realizacji restrukturyzacji, jest zaskakujące.
Globalna umowa ramowa
Presja na odnowienie globalnego porozumienia: W piśmie wysłanym 29 lipca do ponad 80 inwestorów, wykorzystując „reputację” międzynarodowego koncernu jako argument, federacja Uni Global Union wezwała akcjonariuszy globalnego giganta branży call center TP (dawniej Téléperformance) do zwrócenia się do kierownictwa o odnowienie globalnego porozumienia ramowego podpisanego w 2022 r. Po przytoczeniu kilku przypadków naruszenia praw związkowych przez firmę, UNI Global zwraca uwagę, że „przedsiębiorstwo narażone na tak wysokie ryzyko kontrowersji w kwestiach pracowniczych potrzebuje współpracy z globalnym związkiem zawodowym”. UNI Global podkreśla, że zaangażowanie inwestorów „odegrało kluczową rolę w skłonieniu firmy do podjęcia rozmów w celu zawarcia pierwotnego porozumienia w 2022 r.”, a związek jest przekonany, że ich wsparcie „ponownie ma kluczowe znaczenie dla zachęcenia do powrotu do konstruktywnego dialogu”.
Dane i raporty
Pierwsza ocena postępów w realizacji dyrektywy w sprawie płacy minimalnej
23 lipca Komisja Europejska opublikowała pierwsze sprawozdanie dotyczące stosowania dyrektywy (UE) 2022/2041 w sprawie odpowiednich płac minimalnych w UE. Dokument ten, oparty na danych przekazanych przez państwa członkowskie, obejmuje zarówno tendencje w zakresie płac minimalnych w dwudziestu siedmiu państwach członkowskich, jak i ocenę planów działania mających na celu wzmocnienie negocjacji zbiorowych w krajach, w których mniej niż 80% pracowników jest objętych układem zbiorowym. Pierwsza część jest mniej wyczerpująca niż roczny przegląd Eurofoundu (który ma zostać opublikowany jeszcze w tym miesiącu), ale ocena tych planów działania wskazuje kierunek dalszych działań w zakresie ożywienia negocjacji zbiorowych. Osiemnaście państw członkowskich znajduje się obecnie poniżej progu 80% objęcia ustalonego w dyrektywie – na końcu listy plasuje się Polska (11,6%). Tylko 12 z nich przedłożyło Komisji plan działania. Niemniej jednak Komisja uważa, że jest zbyt wcześnie, aby oceniać ich rzeczywistą skuteczność, którą można zmierzyć jedynie na podstawie postępów w zakresie wskaźników objęcia.
Kluczowe dane statystyczne
11 %
W 2025 r. 11% młodych ludzi w UE w wieku 15–29 lat nie było ani zatrudnionych, ani nie uczęszczało do szkoły ani nie uczestniczyło w szkoleniach (NEET).
UE wyznaczyła sobie europejski cel dla tej grupy wiekowej i zamierza zmniejszyć odsetek osób z grupy „NEET” z 12,6% w 2019 r. do 9% do 2030 r. (zob. komunikat prasowy). Najniższe wskaźniki odnotowano w Niderlandach (5,3%), Szwecji (5,9%) i Słowenii (7,6%). W 2025 r. dziesięć krajów odnotowało wskaźniki NEET powyżej średniej UE. Spośród nich najwyższe odnotowano we Włoszech (13,3%), Grecji (13,6%), Bułgarii (13,8%) i Rumunii (19,2%).
młodzież (w wieku 15–29 lat), która nie pracuje ani nie uczęszcza do szkoły ani na szkolenia, 2025 r.
Trzy pytania do…
Mikael Hansson
profesor nadzwyczajny prawa pracy na Uniwersytecie w Uppsali
Na temat zakończenia strajku w Tesli w Szwecji
„Związki zawodowe po prostu zmierzyły się z przeciwnikiem, którego wielkość i siła dorównywały ich własnym, a który był równie dobrze przygotowany do walki”
Po trwającym prawie trzy lata strajku, ogłoszonym w celu przekonania firmy Tesla do podpisania układu zbiorowego dotyczącego jej działalności w Szwecji, związek zawodowy metalowców IF Metall ogłosił 19 sierpnia, że odwołuje strajk. Jak doszło do zakończenia tego strajku?
Konkretnie rzecz biorąc, kierownictwo Tesli wydaje się osiągnąć porozumienie w drodze negocjacji ze wszystkimi strajkującymi pracownikami należącymi do związku IF Metall. To skłoniło związek do zawieszenia akcji strajkowej, ponieważ nie miał już żadnych członków zatrudnionych w Tesli. Ostatecznie więc Tesla wygrała próbę sił z IF Metall poprzez indywidualne negocjacje z każdym z zainteresowanych pracowników.
Czy ta sprawa stanowi porażkę szwedzkiego modelu związkowego?
Z pewnością nie jest to zwycięstwo IF Metall, ale nie można też powiedzieć, że szwedzki model stosunków przemysłowych został poddany w wątpliwość, biorąc pod uwagę, że spór ten miał charakter wyjątkowy. Po pierwsze ze względu na czas jego trwania: żaden spór tego rodzaju w epoce nowożytnej nie trwał tak długo. Po drugie, ze względu na skalę środków finansowych zmobilizowanych przez Teslę w celu osiągnięcia swoich celów, a mianowicie uniknięcia konieczności zawarcia układu zbiorowego ze związkiem zawodowym IF Metall. Zazwyczaj, gdy pracodawca z sektora prywatnego, który nie należy do organizacji pracodawców, odmawia stosowania układu zbiorowego, związkowi udaje się przeforsować swoje stanowisko, uciekając się do strajków, które często są wspierane przez związki zawodowe z innych sektorów organizujące strajki solidarnościowe, oraz wywierając na firmę tak dużą presję finansową, że w końcu się poddaje. W przypadku Tesli związek IF Metall najwyraźniej zmierzył się z potężnym przeciwnikiem. Tesla wydała na ten spór ogromne kwoty i – z jakichkolwiek powodów – uznała, że ten koszt się opłaca. Jest mało prawdopodobne, by taki scenariusz powtórzył się w przyszłości, ponieważ jest on zbyt kosztowny dla obu stron.
Niemniej jednak – podobnie jak w przypadku działań podjętych przez Teslę w jej zakładzie pod Berlinem, mających na celu uniemożliwienie IG Metall ugruntowania swojej pozycji jako związku zawodowego w tym miejscu – czy amerykański producent samochodów wykorzystuje ten spór, aby pokazać, że jeśli jest się gotowym wydać wystarczająco dużo pieniędzy, można obejść krajowe systemy stosunków pracy?
Rzeczywiście tak jest i właśnie to sprawia, że jest to tak wyjątkowy przypadek. W ramach szwedzkiego modelu stosunków pracy, w którym dominują negocjacje zbiorowe, związki zawodowe wykorzystują swoją siłę ekonomiczną, by zmusić małe przedsiębiorstwa do przystąpienia do systemu negocjacyjnego. Jednak w tym konkretnym przypadku po prostu natrafiły na przeciwnika, którego wielkość i siła dorównywały ich własnym i który był równie przygotowany do walki: więc w pewnym sensie, zamiast obejścia modelu szwedzkiego, byliśmy świadkami po prostu działania tego modelu regulacji rynku pracy. Jedna ze stron musiała się poddać. W tym przypadku była to IF Metall.
IR Dictionary
Sprawa Laval i Partneri
W dniu 18 grudnia 2007 r. Europejski Trybunał (C-341/05) Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie dotyczącej działań zbiorowych podjętych przez szwedzki związek zawodowy pracowników budowlanych w celu zmuszenia łotewskiej spółki, która oddelegowała pracowników na szwedzki plac budowy, do podpisania obowiązującego w tej branży układu zbiorowego, tak aby łotewscy pracownicy otrzymywali wynagrodzenie na takim samym poziomie jak pracownicy szwedzcy, co pozwoliłoby uniknąć dumpingu socjalnego. Trybunał uznał, że prawo do podejmowania działań zbiorowych stanowi prawo podstawowe Unii Europejskiej, co spotkało się z natychmiastowym uznaniem ze strony ruchu związkowego. Jednak nieco dalej w wyroku stwierdzono, że wykonywanie tego prawa nie może „powodować, że prawo wspólnotowe nie ma zastosowania do takich działań”: musi ono być pogodzone z innymi prawami podstawowymi, takimi jak swoboda przedsiębiorczości czy swobodny przepływ usług. Stanowisko to wywołało oburzenie wśród związków zawodowych.
Nadchodzące wydarzenia
11 września
Bruksela
Zrozumienie 28. systemu
Europejski Instytut Związków Zawodowych (ETUI) organizuje forum ekspertów poświęcone propozycji wprowadzenia 28. systemu, obejmujące analizę aspektów podatkowych i społecznych.
15 września
Strasburg
Pakiet dotyczący sprawiedliwej mobilności pracowników
Komisja Europejska ma przedstawić pakiet dotyczący sprawiedliwej mobilności pracowników, który obejmuje wniosek w sprawie „europejskiej karty ubezpieczenia społecznego”, wniosek dotyczący rozporządzenia wzmacniającego Europejski Urząd ds. Pracy oraz inicjatywę mającą na celu promowanie przenoszenia kwalifikacji (zob. program).
16–18 września
Oslo
Nierówności na rynku pracy
Konferencja zorganizowana wspólnie przez IWPLMS i IREC: Jak przeciwdziałać tendencjom prowadzącym do nierówności na rynku pracy i jaką rolę mogą odegrać w tym procesie poszczególne podmioty i instytucje?
19 października
Luksemburg
Rada ds. Zatrudnienia i Spraw Społecznych
Zespół
Niniejsze wydanie przygotowali: Inès Bollet, Victoria Fonseca, Sea Ange Gonebo, Ambre Grenier-Boley, Frédéric Turlan, Iris Turlan i Paula Villalobos. Informacje o wszystkich członkach zespołu IR Share można znaleźć na naszej stronie internetowej.
Aby dowiedzieć się więcej o zespole IR Share, zapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej, profilu na LinkedIn lub serwisu IR Notes.
www.irshare.eu
Wydawca: IR Share SARL - 5, Les Compères - 89520 Fontenoy - Francja
Kapitał zakładowy: 1500 euro
Rejestracja działalności gospodarczej: RCS (Auxerre): 512 567 959.
Dyrektor wydawniczy: Frédéric Turlan
Tel.: +33 (0)6 81 41 53 95
Nr CPPAP: 0626 Z 93933.
> Biuletyn IR Notes jest uznawany za „serwis prasowy online” zgodnie z art. 1 ustawy nr 86-897 z dnia 1 sierpnia 1986 r. Oprócz uznania jakości IR Notes, status „serwisu prasowego online” pozwala nam naliczać niższą stawkę VAT (2,1%) od subskrypcji IR Notes.
Uwaga: To tłumaczenie zostało wykonane przez DeepL
Aktualizacja w zakresie polityki społecznej UE